එක දවසක්…

ඇග්නස් කියලා කෙල්ලෙක් හිටියා. ඇය හිනා වෙලා, සාමාන්‍ය ජීවිතයක ජීවත් වෙනවා වගේ පෙනුනත්, ඇගේ හිත ඇතුළේ ගොඩක් වේදනාව තිබුණා. ඒ වේදනාව ඇය කාටවත් කියන්නෙ නෑ. හිත ඇතුළේමතියාගෙන ජීවත් වෙන්න උත්සාහ කරනවා.

මේ කතාව අපිට කියන්නේ Sorry, Baby කියන චිත්‍රපටය.

ඇග්නස්ගේ චරිතය කරන්නේ Eva Victor. ඇය තමයි මේ චිත්‍රපටය ලියාගෙන, අධ්‍යක්ෂණය කරලා, ප්‍රධාන චරිතයත් කළේ.

ඇග්නස්ගේ ජීවිතේ එක දවසක ලොකු, හදවත කැඩෙන සිදුවීමක් වෙලා තියෙනවා. ඒකෙන් පස්සේ ඇගේ ජීවිතේ වෙනස් වෙලා. මේ චිත්‍රපටය ඒ සිදුවීම ගැන සෘජුව කතා කරනවාට වඩා,

👉 ඒකෙන් පස්සේ ජීවත් වෙන්න ඇය කොහොම උත්සාහ කරනවද

👉 දිනෙන් දින ඉදිරියට යන්න හිත හදගන්න හැටි

ඒවා ගැන තමයි කියන්නේ.

ඇග්නස්ට ලඟින්ම ඉන්න මිතුරිය ලිඩී. ඒ චරිතය කරන්නේ Naomi Ackie. ලිඩී සමහර වෙලාවට ඇග්නස්ට හිනාවක් දෙනවා, සමහර වෙලාවට නිහතමානීව ලගින් ඉඳලා ඇය අඬනකොට අඩන්න දෙන්නෙ නෑ. ඇත්තම යාලුවෙක් වගේ.

මේ හැමෝම ඇග්නස්ගේ ජීවිතයට එක එක විදිහට ඇවිත්, ඇයගේ ගමනට බලපානවා.

මේ චිත්‍රපටයේ විශේෂම දෙයක් තමයි, කතාව සෙමින් ඉදිරියට යන එක. සමහර වෙලාවට අතීතය හදිසියේම මතක් වෙනවා. කාර් ලයිට්ස් වගේ, අඳුරේ එකම මොහොතක එළියක් වටිනවා. ඒ මතක ඇග්නස්ට රිදෙනවා… ඒත් ඇය නවතින්නෙ නෑ.

දුක තියෙන තැන්වලත්, කුඩා විහිළු තියෙනවා. ඒ විහිළු හරි ලස්සනයි. ජීවිතේ වගේම—අඬන්න හිතෙන වෙලාවකත්, හිනාවක් එන එක වගේ.

IMDb හි මේ චිත්‍රපටයට 7.2/10ක් ලැබිලා තියෙනවා. ගොඩක් දෙනා කියන්නේ මේක හදවතට ලඟින් යන, සත්‍ය හැඟීම් තියෙන චිත්‍රපටයක් කියලා.

අවසානයේදී, Sorry, Baby කියන්නේ

❝ වේදනාව එක්ක ජීවත් වෙන්න ඉගෙන ගන්න කතාවක් ❞

❝ එක දවසක සුව වෙන්නේ නැතිවුණත්, සෙමින් හුස්ම ගන්න ගන්න ඉදිරියට යන කතාවක් ❞

මේක බලලා ඉවර වෙද්දි, අපිටත් මේක හිතෙයි—

“අපි හැමෝම හිත ඇතුළේ දුකක් එක්ක ජීවත් වෙනවා…

ඒත් තවමත් ජීවත් වෙනවා.” 

චිත්‍රපටයක් වුණත්, මේක හදවතේ රැඳෙන කතා පොතක් වගේ කතාවක්.